Info

Rozdział 61 macie poniżej, jeśli ktoś jeszcze nie czytał ;p

Teraz takie krótkie info dotyczące bloga ;)

~ rozdziały będą pojawiać się co drugi dzień (czyli najprawdopodobniej: poniedziałek, środa i piątek lub poniedziałek, sobota i niedziela);

~ notki typu news będą pojawiać się w weekendy (jeśli akurat nie będzie nowego rozdziału);

~ komentujcie, plisss !

~ nadal szukam osoby chętnej do tworzenia bloga (pisanie newsów) 

~ rok szkolny = dużo pracy w szkole i mogę nie dotrzymywać terminów dodawania postów.

~ mam jeszcze jednego bloga; piszę tam opowiadanie o Big Time Rush: http://big-time-rush-lost-in-love.blogspot.com/ (wejdźcie !!!!!!!)


~ nasz e-mail: aleksomania@wp.pl

Rozdział 61

Rozdział 61

"Czas oczekiwań..."

*_* Oczami Senkhary *_*

Czekam już bardzo długo na wieści od wybranej i nic. Na prawdę coraz bardziej mnie to denerwuje, bo ile można. Wybrana powinna wywiązywać się ze swojej misji a nie tak jak ona. Ciekawie dlaczego to ona nią została. I mam nadzieję, że nie zna swojej poprzedniczki. Miałam jej dosyć, była zbyt cwana. Dobrze, że ta zrobi wszystko dla swojego chłopaka i przyjaciół. Co za ... no normalnie jakaś ładnie mówiąc kochana. Muszę jej przypomnieć o swojej misji...

*_* Oczami Seleny *_*

Kolejny dzień czekania, aż ciocia się obudzi. Coraz większe miałam wyrzuty sumienia... Mój stan psychiczny nie był zadowalający. Coraz bardziej odchodziłam od moich przyjaciół. Nie lubiłam towarzystwa nikogo innego od mojej ciociu i Kendall. Nie wiedziałam dlaczego właśnie Kendalla, może dlatego że jest i był dla mnie kimś więcej. Na razie jesteśmy przyjaciółmi. Dzisiaj mija już półtora miesiąca od wypadku. Z wielką nadzieją jedziemy do szpitala. W ciszy... Nie rozmawiamy jedynie co można wyczuć to dźwięk samochodu. Patrzyłam się przez szybę, do momentu w którym Kendall coś powiedział.
- Ej, żyjesz ?
- Nie.. Znaczy tak, tak żyje...
- Wiesz, co coraz bardziej zaczynam się o ciebie martwić...
- Nie musisz. Jest okey.. - próbowałam się uśmiechnąć ale wyszedł mi tylko grymas.
- A ja i tak wiem swoje...
- Jak to ty...
- Jak to ja..
- Jak to ty...
- Skończmy tą bezsensowną rozmowę.
- Jak chcesz... - i powróciłam do patrzenia się przez szybę. Nie minęło 10 minut, a znów usłyszałam znajomy głos.
- Znowu odlatujesz... - zaśmiał się
- Serio ?! A gdzie ?
- Hahaha, tam gdzie zawsze... a po za tym już jesteśmy.
Wyszłam z samochodu. Szybkim krokiem poszłam do sali, w której była moja ciocia, Grace, Miranda i tym razem Eddie. Kendall wszedł równo ze mną.
- Hej - powiedzieliśmy równo
- Hejka - opowiedzieli nam
- Ok, zbierajcie się. - odezwał się Kendall
- Już, wezmę tylko torebkę - powiedziała Miranda
- Zaraz wracam - rzucił na odchodne Kendall
Usiadłam koło łóżka ciotki Ray... i myślałam.


*_* Oczami Kendalla, podróż do domu *_*

Tak na serio to już padałem. Przywożę, odwożę. Jednak chcę pomóc. SIBUNA na zawsze razem. 
- Martwię się o Seleną - zaczęła Miranda.
- A kto nie ? - odpowiedziałem 
- Trzeba coś zrobić. Bo jak nie to... nie chcę nawet o tym myśleć.
- Damy radę.
- Senkhara na pewno nie długo się odezwie, więc my jutro musimy wejść do korytarzy. Ty przypilnuj Seleny - rozkazała nam wszystkim Grace
- Jasne, szefowo - zaśmiałem się 

Rozdział 60 - part 2

Rozdział 60

"Gra to kolejna część... - part 2"

*_* Oczami Eddiego *_*

Wypłakiwała mi się w rękaw. Aż usłyszeliśmy głos za nami.
- Ehem... Nie przeszkadzam ? - to był Kendall
- Yyy... Co ? Nie ? Chłopie jak dobrze cie widzieć. - powiedziałem
- Ehe.. - mruknął
- Co jest ? - zapytał widząc Selenę zapłakaną

- Jak myślisz ? - odpowiedziałem mu pytaniem na pytanie 
- Dobra, wszystko okey. - powiedziała Sel - nie musicie się martwić. 
- Chcecie odwiedzić ciotkę Ray w szpitalu ? - zapytał Kendall.
- Tak, Kendall - opowiedziała uradowana Sel
- To już. - złapaliśmy się za ręce i już byliśmy w sali. 

*_* Oczami Seleny *_*

Jak zobaczyłam ciocie podłączoną do tych wszystkich maszyn znów zaczęło mi się chcieć płakać. Jednak powstrzymałam się; podeszłam do niej wzięłam za rękę. Zaczęłam przepraszać. Jednak ona mnie nie słyszała...
I tak minęły nam dwa tygodnie. Nastał już Październik. Codziennie na zmianę ktoś siedział z ciocią. Ja, Kendall i Eddie w dzień, a w nocy Grace i Miranda czasami także Eddie. Jednak Kend miał najgorzej. Z racji tego, że dostał miesiąc temu prawo jazdy odwoził i przywoził nas, ponieważ Mirandzie zginął przedmiot do teleportacji i jej magia także uległa zmianie, bo może sama tylko się teleportować. Tym coraz trudniej mamy  wchodzić do korytarzu, w których nie byliśmy już prawie trzy tygodnie. Nikt z nas już nie miał ochoty na ciąg dalszy. Mieliśmy tego wszystkiego dosyć. Grace obwiniała się tak samo jak ja. Bo to ona nas w to wkręciła. Ale ja jej nie mam za złe. Ona przecież nie wybierała czy chce być wybraną. Mówiła też że za dużo osób ucierpiało przez nią. Mirandę poraził prąd teraz moja ciocia leży w szpitalu. Rozstała się z Eddiem z którym teraz się sprzecza. On nie jest dla niej miły, ani ona dla niego. Jest na prawdę bardzo napięta sytuacja. Ja z Kendallem zachowujemy się jak przyjaciele. Choć brakuje mi jego bliskości. Ale cóż. Coraz częściej myślę o powrocie do niego. Jednak przypominam o tym jak się kłóciliśmy. Muszę to jeszcze raz przemyśleć.

*_* Oczami Senkhary *_*

Czekam już bardzo długo na wieści od wybranej i nic. Na prawdę coraz bardziej mnie to denerwuje, bo ile można. Wybrana powinna wywiązywać się ze swojej misji a nie tak jak ona. Ciekawie dlaczego to ona nią została. I mam nadzieję, że nie zna swojej poprzedniczki. Miałam jej dosyć, była zbyt cwana. Dobrze, że ta zrobi wszystko dla swojego chłopaka i przyjaciół. Co za ... no normalnie jakaś ładnie mówiąc kochana. Muszę jej przypomnieć o swojej misji...

Rozdział 60 - part 1

Rozdział 60

"Gra to kolejna część... - patr 1"

*_* Oczami Eddiego, pościg za Seleną *_*

- Selena, prosze zatrzymaj się - krzyknąłem już zupełnie wyczerpany, ona stanęła. Podbiegłam do niej, rozpłakała się po czym ją przytuliłem. 

*_* Oczami Mirandy, w szpitalu*_*

- Mam nadzieję, że się szybko obudzi - powiedziałam gdy weszliśmy do jej sali.
- My też - dodał Kendall
Usiedliśmy przy łożku. Patrzyliśmy na nią była podłączona do różnych pikających maszyn. Spała. 
-Ej, musimy Selenię i Eddiemu powiedzieć gdzie jesteśmy. - zaproponował Kendall
- Mam pomysł. Ja cie przeniosę w miejce w którym się teraz znajdują i dam ci to - pokazałam na czarny niby telefon - to cie przeniesie z powrotem do nas. Tylko kilkniesz ten guzik.
- Ok, dzięki. To mnie przenoś. 
- "Lewitatus przenosus" - powiedziałam

*_* Oczami Eddiego *_*

Wypłakiwała mi się w rękaw. Aż usłyszeliśmy głos za nami.
- Ehem... Nie przeszkadzam ? - to był Kendall
- Yyy... Co ? Nie ? Chłopie jak dobrze cie widzieć. - powiedziałem
- Ehe.. - mruknął
- Co jest ? - zapytał widząc Selenę zapłakaną
- Jak myślisz ? - odpowiedziałem mu pytaniem na pytanie 

Rozdział 59 - part 2

Uwaga w tym rozdziale występuje sen. Jest on napisany kursywą (pismo ukośne) i pogrubiony.

Zapraszam ;*

___________________________________________

Rozdział 59

"Gra to dopiero początek - part 2"

*_* Oczami Mirandy, baza *_*

- Chociaż ja tu jestem mądry - odpyskował jej
- To było w przenośni, nie wyczułeś ? - zapytała w wyrzutem
- Dobra. Koniec. Trzeba zobaczyć gdzie oni są, mam nadzieję, że jeszcze śpią - zaproponowołam. Boże czy oni już tak zawsze będą się kłócić. Mniejsza o to. Idę do pokoju Seleny. Zapukałam, ale nikt mi nie odpowiedział. Postanowiłam wejść... nie było jej. W tedy miałam nadzieję, że jest u Kenda. Jednak ja bardzo się myliłam. Różdżka chciała mi coś powiedzieć...

*_* Oczami Seleny, w tunelach *_*

- Ciociu, wszystko dobrze ?! - krzyknęłam widząc jak ją uderza ściana. Oboje się pędem rzuciliśmy do niej. Leżała. A z rozcięcia na głowie leciała krew. 
- Po co ja cie tu sprowadzałam - obwiniałam się
- Selena ! - krzyknął Kendall - To nie pora na obwinianie się. 
- Ciociu, słyszysz ? - schowałam twarz w rękach i płakałam.

*_* Oczami Mirandy, baza (Dom SIBUNY) *_*

Zeszłam, w sumie zleciałam jak najszybciej po schodach. 
- Grace ! Eddie ! - krzyknęłam
Alexandra Stolarska
około minuty temuAlexandra Stolarska
- I co śpią ? - zapytała ze spokojem w głosie Grace
- Nie. Nie ma ich. Co się stało ja to wiem.
- Miranda uspokój się. - powiedział Eddie przytulając mnie - Pewnie poszli na spacer 
- Noooo. Eddie cie pocieszy - powiedziała Grace
-Nie. To nie pora na to ! - krzyczałam - Moj różdżka by tak nie reagowała.
- Może po prostu masz dziwną różdżkę, hhmm?
- Nie, Eddie. Coś się stało. Wybrana ty to czujesz ja wiem !
- Co czuje ? 
- Czujesz niebezpieczeństwo, tak ?
- Nie
- A głos co ci podpowiada ? 
- Idź spać i się nie przejmuj.
- Co ??
- No tak mówi.
- Nie będziemy się tak bawić. Chyba wiem gdzie są. - załapałam ich za ręce i przeniosłam się do tuneli. 

*_* Oczami Kendalla, w tunelach *_*

Próbowałem cokolwiek zrobić, ale sparaliżowało mnie. Nie mogłem się skupić, gdyż Sel płakała. W pewnym momencie ujrzałem Mir Grace i Eddie.
- Pomóżcie - krzyknąłem i migiem znaleźli się obok nas.
- Co się stało ? - zapytała bardzo wystraszona Mir
- Później. Musimy coś zrobić. - powiedziałem.
Eddie wziął na ręce Selenę, gdyż zemdlała. 
- Miranda ! - krzyknął - Przenieś nas do bazy. Wyżej wspomniana wykonała polecenie. Teraz mogliśmy zacząć działać.
- Szpital ? -zaproponowałem
- Tak - krzyknęły. Zaraz znaleźliśmy się w szpitalu. Lekarze nam pomgli. Muszą zrobić operacje. A nam... A nam zostało tylko czekać. Usiedliśmy na krzesłach i czekaliśmy...

*_* Oczami Eddiego, baza *_*

Miranda mnie przeniosła. Zaniosłem Selenę do pokoju i czekałem aż się obudzi. Na szczęście nie trwało to długo.
- Eddie, co się stało ? - zapytała mnie
- Zemdlałaś.
- Co z ciocią ? - zapyała jakby sb zaczynała przypominać wydarzenia sprzed pół godziny
- Kendall, Grace i Miranda się nią zajmują. Na pewno nic jej nie będzie. -Usiadła na łożku. 
- Eddie ja musze tam wracać 
- Nie masz leżeć. Jesteś słaba.
- Nie. - przytrzymałem ją mocno, wydawało mi się że trochę za mocno.
- Puść mnie.
- Nie.
- Eddie nie rozumiesz ! - krzyczała - Ja muszę - No i mi się wyrwała. Wybiegła z domu a ja za nią.

*_* Oczami Ciotki Ray *_*
Wszystko mnie boli. Otworzyłam lekko oczy i widziałam pustą, bardzo jasną salę. Jednak nie miałam siły by otworzyć po nownie i usnęłam.

Stoję w tej komnacie. Widzę dookoła żywe ptaki. Patrzą się na mnie tymi ślepiami. Ja stoję tam sama i nagle się na mnie rzucają. Rozrywają mnie na kawałki. Jędzą. A resztki zanoszą na cmentarz. 

Próbowałam się obudzić, ale nie miałam siły. Usłyszałam kogoś głos.
- Pani Ray, słyszy mnie pani ? 
Nic nie mogłam zrobić; dalej spałam
- Spokojnie, to trochę potrwa. - powiedział i wyszedł.

Rozdział 59

Rozdział 59 

"Gra to dopiero początek... - part 1"

*_* Oczami Kendalla *_*

- Selena postanowiła, że musimy od siebie odpocząć. - powiedział na jednym oddechu
- Selena ! - powiedziała i popatrzyła na mnie. - No co ?! 
 - Zajmijmy się grą.- zaproponował Kend a ja byłam bardzo ucieszona zmianą tematu. 
- Dobrze, później pogadamy.
- Uff.. - powiedziałam głośno 
- Nie myśl sobie że będzie to łatwa rozmowa. 
- Niestety zdaje sobie z tego sprawę.
- Dobrze, już wiem jak to przejść. Widzicie, że na każdej płytce jest znak: orzeł, sokół, jastrząb i jaskółka. My możemy poruszać się tylko po polach z sokołem. A, że one
są mocno rozstawione będzie nam bardzo trudno pokonać. Mam nadzieję, że utrzymujecie równowagę ? Mhm..
- Jasne - odpowiedział zgodnie z Seleną 
- Bierzemy się do roboty.
Ciotka Seleny bardzo szczegółowo wytłumaczyła nam co mamy robić. Skaczemy po polach tylko z sokołem na rysunki. Selena raz się zawahała (straciła równowagę) jednak szybko 
udało się jej opanować. Ciotka szła na początku w środku Selena i na końcu ja. Ten korytarz chyba nigdy się nie skończy.

*_* Oczami Mirandy, baza (dom SIBUNY) *_*
Wstałam ok. 9:00. Poszłam do łazienki, umyłam się bardzo leniwie się ubrałam: czarne krótkie spodenki, vansy i bluzkę z napisami na krótki rękaw. Moja różdżka dziwnie się zaczerwieniła.
Była strasznie gorąca. Zignerowałam to. Weszłam na dół. Grace już siedziała i piła herbatę. Była ubrana w ciemne dżinsy i bluzkę z rysunkiem jakiejś twarzy na nogach balerinki i włosy spięte w kucyk.
- Hej - powiedziałam
- Siemka. - odpowiedziała po czym usiadłam sb przy stole - Chcesz herbaty ?
- Jasne. 
- Już robię.
Siedzieliśmy dość długi czas w milczeniu. Wypiłam herbatę i po chodach właśnie schodził Eddie i leciała moja różdżka. Myślałam ..., zaraz chwila co ? leciała ?
- Twoja różdżka - odezwał się Eddie pokazując na moją własność
- Ta wiem - rzuciłam po czym wstałam - Coś jest nie tak ! - zamyśliłam się
- Dlaczego ona... ? - znów zaczął
- ... lata sama ? - dokończyłam
- No . -powiedział rozciągając wyraz jak trzylatek 
- Nie wiem. Coś musiało się wydarzyć ale co ?
- Gdzie Kendall i Selena ? - zapytała Grace
- Jeszcze śpią ? - opowiedział jej Eddie pytaniem na  pytanie.
- Geniusz - parsknęła mu 

Informejszyn

Kochani, na prawdę przepraszam, ale nie pojawi się dzisiaj kolejny nowy rozdział.
 Dlaczego ? Brak weny, brak czasu. Dzisiaj przygotowywałam się do szkoły (zakupy) i dopiero co wróciłam. A rozdziały piszę na bieżąco ( na serio muszę się wziąć w garść i napisać do przodu przynajmniej 20 rozdziałów). Chyba tylko tyle nam zostaje do zakończenia tego opowiadania. Ale ale będzie ciąg dalszy, więc nie ma się czym przejmować. Jutro jadę do babci, więc postaram się napisać kolejny rozdział i go dodam jutro. Szkoda, też że tak mało wejść ;( Powiedzcie znajomym o aleksomanii. Chyba na tyle dzisiejszych informejszyn. Do zobaczenia jutro. A aa jak wam się podoba wygląd bloga ?